< terug

De man met het blauwe hart

Er was eens een man met een blauw hart.
De dokter had hem dit verteld.

Dat verbaasde de man niks.
Hij wist dat zijn hart koud was.

Langzamerhand was dit ontstaan.
Zijn hart was afgekoeld en nu was het koud geworden.

‘Wat moet ik doen, dokter?’ had hij gevraagd.

‘Je moet aan iets roods denken’, had deze geantwoord.

Hij dacht aan rode dingen:
een bal, een rood koord, rode letters in een woord,
rood gaas, rode huizen,  spa-rood.

Hij keek om zich heen en zag:
Rood in een handdoek, rood in een kast,
Rood in een potlood, rood in een jas,
Rood in een veertje, rood in een schaal
Rood in ovenwanten, rood in een sjaal
Rood in blokken Lego, rood in een boek
Rood in een kaarsenstandaard en in een broek...
Overal zag hij rood.

En terwijl hij bleef kijken, kleurde ook zijn hart.

Zijn vrouw kwam thuis.
Ze had bloemen meegenomen.
Voor hem. Rode rozen.

De kou was uit zijn hart verdwenen.

Henk Hofman